Για μένα ο χώρος αυτός, ο παλαιός, είναι ο φυσικός μου χώρος. Ένα καταφύγιο.
Τα παλιά πράγματα έχουν ψυχή, μας διηγούνται την ιστορία τους ή μαλλον μας αφήνουν να εικάσουμε πάνω στην πατίνα τους και στη φθαρμένη επιφάνεια τους, το μύθο τους. Για μένα ο χώρος αυτός, ο παλαιός, είναι ο φυσικός μου χώρος. Ένα καταφύγιο. Μια εποχή παλιά που έχω φτιάξει για να τη ζω, αηδιασμένος από όλα αυτά τα λαμπερά, τα αναλώσιμα και τα ψεύτικα της εποχής μου. Όσο για τα ψεύτικα λουλούδια του σπιτιού μου σας παραπέμπω στο ποίημα " τεχνητά άνθη" του Καβάφη. Για τις εικόνες του βασιλικού ζεύγους, που τόσο ερέθισαν μερικούς επισκέπτες διαβάστε το ποίημα "Αλεξανδρινοί βασιλείς" και πάλι του Καβάφη.
Για την ατμόσφαιρα και την ανάσα του σπιτιού μου ένα ποίημα ταιριάζει απόλυτα. Το ποίημα ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ του Νίκου Εγγονόπουλου.