Το επιβλητικό ''χ'' στο επίπεδο του μπαρ, οι γυμνές οπτικές ίνες πάνω του, όπως και οι ευφάνταστοι πολυέλαιοι σε συγεκριμένα σημεία συμπληρώνουν τις απαιτήσεις φωτισμού αλλά και αισθητικής. Τα διακοσμητικά στοιχεία βέβαια δεν σταματούν εδώ. Ο χώρος χρειάζεται να χωριστεί με κάποιον τρόπο τόσο για τις ξεχωριστές λειτουργίες (καφέ - ποτό - φαγητό), όσο  και για αισθητικη, να γίνει πιο φιλικός- ζεστός. Έτσι δημιουργώ κάποια διαχωριστικά παραπέτα από μέταλλο με συμμετρικά σχήματα που σε παραπέμπουν σε άλλες εποχές, αλλά μεταφρασμένα στο σήμερα. Εφαρμόζω επίσης μια ημιδιαφανή τοιχογραφία με πολύ ζωντανά χρώματα αλλά και ρυθμό, στις τυφλές ίσιες τζαμαρίες, και μαύρα κρόσια που πετυχαίνουν και πάλι διαφάνεια στην κυκλική τζαμαρία με την θέα στον έξωτερικο χώρο. Ολα αυτά πανω σε ενα ξύλινο καρυδένιο πάτωμα στα χαμηλά επίπεδα και ενα ανθρακί πέτρινων πλακών με χαραχτήρα στα ψηλότερα που συνεχίζει στην όψη του μπαρ και το ακολουθεί στους ίδιους τόνους η ανάγλυφη ψηφιδωτή ταπετσαρία στον μοναδικό πίσω τοίχο (πίσω από τον οποίο κρύβονται και όλοι οι βοηθητικοι χώροι του καταστηματος). Το όλο σκηνικό συμπληρώνουν τα απαραίτητα  καθιστικά  σε ίσιες γραμμές, αλλά με τεχνική στο ταπετσάρισμα τους ώστε να είναι αλλά και να φαίνονται αναπαυτικά, στα χρώματα του κόκκινου, λευκού και μαύρου. Η ισοροπία στο θερμό - ψυχρό και φωτεινό - σκοτεινί είναι αυτή που κάνει τον χώρο φιλόξενο και ξεκούραστο χωρίς να επισκιάζει την ''νεουουρκέζικη'' αύρα του. !!