Η δεύτερη και τρίτη χρήση παλιών ορόφων συνεχίζεται.
Η ζωή στο κέντρο έχει αναμφισβήτητα πρωτερήματα και ευκολίες, αρκεί ο κάτοικος να μην είναι τόσο δεμένος με το ΙΧ του και να του αρέσει ο πολύς κόσμος.
Η απόφαση να χρησιμοποιηθεί ένας όροφος μέσα στην καρδιά του εμπορικού κέντρου της πόλης σαν κατοικία είναι για άλλους όνειρο και για άλλους παράτολμη απόπειρα.
Όμως η εγκατάλειψη των παλιών χρήσεων του κέντρου προσέφερε πολλούς διαθέσιμους χώρους σε αξιόλογα εμβαδά, οι οποίοι σιγά σιγά άρχισαν να στεγάζουν την νέα μποέμ γενιά της ντόπιας κουλτούρας, δημιουργώντας, μόδα, τάση και επιθυμία, ώστε να αποκτήσει και Αθήνα την δική της σχετική γειτονιά, όπως κάθε μεγαλούπολη που σέβεται τον εαυτό της.
Το σπίτι αυτό στην Καπνικαρέα επιβεβαιώνει τα παραπάνω καθώς η θέση του δεν μπορεί να είναι πιό κεντρική.
Το άνοιγμα των παραθύρων φέρνει τον κάτοικο σε άμεση επαφή με την Καπνικαρέα και την Ακρόπολη πιό πίσω.
Η κατοικία αναπτύσσεται σε έναν ενιαίο χώρο. (Οι πιό πολλοί όροφοι της περιοχής είναι ενιαίοι χώροι καθώς στέγαζαν κυρίως βιοτεχνίες.)
Η επίπλωση και η διακόσμηση έχει κρατηθεί σε ένα ύφος απλότητας και ευχρησίας με χαμηλούς σε ύψος όγκους και φωτεινά χρώματα.
Ο χώρος οπτικά δημιουργεί αμέσως ηρεμία και διάθεση χαλάρωσης και σε αυτό συντελούν οι πολλές οριζόντιες γραμμές του.
Η κρεβατοκάμαρα βρίσκεται σε ένα απλό ξύλινο πατάρι, μια λύση που σαφώς δημιουργεί επιπλέον χώρο, επιτρέποντας την φιλοξενία της τραπεζαρίας κάτω της. Η ίδια η τραπεζαρία είναι το κλασσικό ελληνικό σετ που με διάφορους τρόπους αρνείται πεισματικά να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και απαντάται στα πολλά σπίτια σήμερα σε διάφορα νέα φινιρίσματα.
Η κουζίνα του σπιτιού είναι εμφανής και διαχωρίζεται με ένα απλό παραλληλόγραμμο πάσο.
Το μπάνιο φιλοξενείται σε ένα δωμάτιο που η μιά του πλευρά είναι ημικυκλική δείχνοντας και την ντεκό καταγωγή του κτιρίου. Το ημικύκλιο έχει αξιοποιηθεί με την δημιουργία ανοιγμάτων με γυαλότουβλα που φωτίζουν και ταυτόχρονα διακοσμούν τον μικρό χώρο.
Το σπίτι που στην ουσία είναι ένα μεγάλο στούντιο προσφέρει χαλαρότητα, ηρεμία και αισθητική σε ένα σημείο της Αθήνας όπου περνούν κάθε μέρα χιλιάδες περαστικοί.
Κανείς όμως σηκώνοντας το κεφάλι του και κοιτώντας πρός τα πάνω δεν μπορεί να φανταστεί την πόλη που έχει αρχίσει να ξαναδημιουργείται πάνω από την πόλη που εκείνος διαβαίνει.
αρχική | ρεπορτάζ |σπίτια | ξενοδοχεία | επαγγελματικοί χώροι | άρθρα | αρχιτέκτονες | δημιουργοί | διακοσμητές | πρόσωπα | επικοινωνία