Νεοκλασσικό σπίτι

Στον δεύτερο όροφο ενός πενταώροφου νεοκλασσικού κτιρίου στα Εξάρχεια που χρονολογείται από το 1930, η ζωγράφος Έλυα Ηλιάδη έχει επιλέξει να φτιάξει το δικό της προσωπικό χώρο, έναν χώρο 150 τ.μ. που είνα έξω από τη νόρμα ενός κλασσικού αστικού σπιτιού στο κέντρο της Αθήνας.
Ψηλοτάβανο – η λεπτή αξιοπρόσεχτη διαφορά είνα πως κάθε ταβάνι έχει διαφορετικές γύψινες διακοσμήσεις - φωτεινό, με μεγάλους χώρους και έναν διάκοσμο που σε ταξιδεύει κάπου ανάμεσα σε νησιώτικο αρχοντικό και παριζιάνικο διαμέρισμα κοντά στην περιοχή της Όπερας, η ζωγράφος έχει κάνει μια πολυσυλλεκική επιλογή στα έπιπλα: σαλόνι art deco, ένα μεγάλο διπλό ξύλινο μασίφ κρεβάτι από το Μοναστηράκι – ξεχωριστή λεπτομέρεια δυο σπαθιά που «καρφώνουν» σημειολογικά το κέντρο του - μια old fashion ξύλινη τραπεζαρία ισπανικού ύφους, μεγάλη λιτή λευκή βιβλιοθήκη ασφυκτικά γεμάτη από βιβλία Τέχνης και όχι μόνο.
Διακοσμητικά αντικείμενα, από κεραμικά της Βερναρδάκη, ένα βάζο φτιαγμένο απο ιθαγενείς στο Περού, μήτρες από εργοστάσιο μπαλονιών – παίζουν το ρόλο ενός γλυπτού - όλα αυτά σε έναν χώρο λιτό και όχι φορτωμένο από άχρηστη ύλη. Ποιός άλλωστε την έχει ανάγκη σε ένα σπίτι που κυριαρχεί η έμπνευση; Έξω από το μικροσκοπικό μπαλκόνι του σαλονιού που βλέπει σε έναν πεζόδρομο, τη θέα κρύβει ένα ψηλό δέντρο, μια χαρουπιά, που δίνει την αίσθηση ότι το σπίτι είναι φτιαγμένο μέσα στα κλαδιά του, σαν μια κρυφή φωλιά.