Όποιος θέλει να ταξιδέψει μέσα από ένα μυΘικό παραμύθι, κλείνει τα μάτια και βλέπει κάτω από τα βλέφαρα. Κρατάει την πρώτη εντύπωση και αποφεύγει να την ερμηνεύσει.
Στα χέρια μου ένα τσαλακωμένο χαρτί, που περνάει τα σύνορα, δάσος βασιλικό που παίρνει βασιλικές πόζες, μεταμφιέζεται σε γυναίκα, αρχέτυπη θηλυκή αρχή, ανεξιχνίαστη, πολυτάλαντη, πολυταξιδεμένη. Ένας σύνθετος εαυτός που μιλάει για τα μυστήρια του κόσμου της, για τις ανάσες που μοίρασε στην ύπαρξη.

Οι χάρτινες γυναίκες έχουν φωτιά μεσ' στο κεφάλι τους και περπατούν ανάμεσα μας με τις ιδιότητες τους αόρατες.
Πολλαπλασιάζομαι μαζί τους και ανα-τινάζω τον Εαυτό. Ένα μικρό big-bang από χαρτάκια γεμίζει το δωμάτιο. Το δάσος τώρα κατοικεί μέσ' στις παλάμες μου μαζί με χρώματα και κόλλες.
Ανοίγω τα βλέφαρα στον καθημερινό κόσμο, αποχαιρετώ τις γυναίκες που φεύγουν, παίρνουν μαζί τους αποτυπώματα, αφήνουν νέους χάρτες στις άκρες των δακτύλων.