Το ...νεολιθικό ντεκόρ δένει άψογα με το λευκό των τοίχων και τα λιτά έπιπλα αποδεικνύοντας περίτρανα ότι δεν είναι το υλικό αλλά ο τρόπος που κάνει κάνει κάτι υπέροχο ή ά-σχημο. Εξάλλου η διακόσμηση του σπιτιού και η επίπλωση είναι αρκετά ..σκανδιναυική σε ότι αφορά τα χρώματα τις φόρμες και την λιτότητα. Ο συνδυασμός των δύο αυτών τάσεων, της γυμνής απ΄τη μιά μεριά πέτρας με μεγάλα μονοκόματα παλαιολιθικά στοιχεία και της λιτής επίπλωσης από την άλλη είναι μια ζηλευτή και όλο και πιό σπάνια άποψη.
Οι κρεβατοκάμαρες του σπιτιού είναι εξαιρετικά απλές. Άλλωστε η λογική ενός τέτοιου σπιτιού δεν είναι οι σούπερ κρεβατοκάμαρες για να κλείνεται κανείς μέσα, αλλά οι σούπερ βεράντες για να βγαίνει όσο γίνεται περισσότερο έξω. Αυτή είναι και η λογική του Ν. Ζουλαμόπουλου που δίνει μεγάλη σημασία στον περιβάλλοντα χώρο και σε ότι είναι γύρω από το σπίτι.
Το σπίτι περιβάλλεται από βεράντες και ανοιχτούς χώρους διαφόρων ειδών. Υπάρχουν οι κλασσικές καλαμωτές που σκιάζουν τις νοτιοδυτικές βεράντες, ενώ μια πυκνή καλαμωτή σαν στέγη καλύπτει τον χώρο πίσω από την κουζίνα και την κεντρική είσοδο δημιουργώντας ένα ευχάριστο και προστατευμένο χώρο από τον ήλιο και τον αέρα, ο οποίος χρησιμοποιείται σαν καλοκαιρινή τραπεζαρία. Στο μπροστινό μέρος του σπιτιού ανάμεσα στα δωμάτια δημιουργείται ένας μικρός προστατευμένος χώρος ο οποίος είναι κατάλληλος για πρωινό. Η υπόλοιπη μπροστινή βεράντα δεν είναι καλυμένη καθώς ο προσανοτισμός της είναι καθαρα δυτικός και σε αυτην κάθεται κανείς να απολαύσει το ηλιοβασιλεμα, μια ώρα που οποιαδήποτε τέντα ή στέγη θα ήταν απολύτως άχρηστη.
Οι βαθμίδες που έχουν διαμορφωθεί ώστε να διασκεδάσουν την κλίση του εδάφους, έχουν μετατραπεί σε κήπους στους οποίους έχουν φυτευθεί γεράνια, τριανταφυλλιές και άλλα φυτά, δημιουργώντας μια ευχάριστη αντίθεση με τον διπλανό χέρσο χώρο.